1. ระยะคิด ระยะนี้เป็นระยะที่สายตาของผู้ขับจะสามารถมองเห็นได้ว่า มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นข้างหน้า สายตาจะส่งข้อมูลไปยังสมองและสั่งให้ร่างกายตอบสนองการทำงาน (สำหรับผู้ที่สอบได้ใบขับขี่มาแล้วจะรู้ได้ว่า การทดสอบปฏิกิริยาเพื่ออะไร) หากร่างกายตอบสนองการทำงานของสมอง สมองจะสั่งให้เหยียบเบรคเพื่อหยุดรถ แต่ถึงกระนั้นรถยนต์ก็ยังแล่นไปข้างหน้าอีกหลายเมตร ตามความเร็วของรถยนต์ ขนาดและน้ำหนัก ส่งผลต่อการหยุดรถ ซึ่งระยะนี้เรียกว่า "ระยะคิด" ซึ่งความเร็วในการตอบสนอง แต่ละคนไม่เท่ากัน สมาธิและสุขภาพร่างกายจึงมีผลต่อการเบรค ด้วยเหตุนี้ จึงมีกฎหมายว่าด้วย เมาไม่ขับ โทรไม่ขับ เพราะจะทำให้ สมาธิและการตอบสนองของร่างกายน้อยลง และอาจเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย
2. ระยะเบรค เมื่อเท้าแตะที่กระเดื่องเบรคซึ่งรถจะยังไม่หยุดทันที เนื่องจากรถจะค่อย ๆ ลดความเร็วลงเรื่อย ๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าขณะนั้นใช้ความเร็วในขับรถมา ด้วยความเร็วเท่าใด ดังนั้นการที่เราจะหยุดรถ ต้องผนวก 2 ขั้นตอนเข้าด้วยกัน คือ ระยะคิด + ระยะเบรค ซึ่งโดยทั่วไปรถที่ขับมาด้วยความเร็ว 100 กม./ชม. รถจะสามารถหยุดได้ในระยะ 100 ม.
   เราจึงควรมีความเข้าใจเกี่ยวกับเบรคอีกด้วยว่า "เบรคนั้นหยุดล้อ ส่วนล้อนั้นหยุดรถ" การเบรครถนั้น มีปัจจัยอื่น ๆ ด้วย เพราะบนท้องถนนไม่ได้มีแค่รถของเราเท่านั้น มีทั้งรถขับสวนทาง สภาพพื้นผิวถนน สมรรถภาพร่างกาย สมรรถนะรถยนต์ ผู้ขับขี่ควรระลึกเสมอว่าการขับขี่รถยนต์ต้องมีสมาธิตลอดเวลาในการขับรถยนต์บนท้องถนน เพื่อจะได้มีระยะคิด เพื่อตัดสินใจ ทั้งนี้เพื่อความปลอดภัยของผู้ขับรถยนต์เอง และไม่ให้มีการสูญเสียเกิดขึ้น